Transmigración

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Artigos de La Opinión de A Coruña, Poemas propios | Posted on 15-05-2011

 

A Lois Pereiro, en resposta,

“sabendo que debería ter sabido”,

“retomando a perdida

aprendizaxe”.

 

“Il vero amore è una quiete accesa”

Giuseppe Ungaretti

 

“Os ignorantes renacen nun seo materno.

Os malévolos, nun estado de sufrimento.

Os benévolos, nun estado de delicia.

Tan só os que se liberan das impurezas

Da mente acadan o Parinirvana.”

Dhammapada, IX, 126.

 

   

Vou facer que esta enerxía

Nin creada nin destruída

Acade ó fin o seu

                                   fin.

 

Construtor non volverás

Erixirme na túa vida,

 

Transformándome nunha agroeira

De sentidos de sensacións

Vougas e dolosas,

Sometida a outras

Riadas de corpos

Sometidos.

 

Agora que estou a devir

Na luzada da corrente

Non arelo ningunha orela,

Nin sequera a súa vaira.

 

Fitando ecuánime o transo

Cunha quietude acesa

Eslumireime ata esluírme

Na cesación de todo

Iste dó, xa sen retorno.

 

NOTA: Tal e como indica a dedicatoria, iste poema de meu é unha “resposta” a outro poema -gran poema- homónimo de Lois Pereiro, o protagonista do Días das Letras Galegas 2011 que se festexa mañá. Con il non pretendo en absoluto “comerlle as papas”  a Pereiro senón simplemente dialogar con il. De persoa a persoa. De buscador a buscador. De poeta a poeta. Evidenciando, iso si, que, malia o aprecio que sinto pola súa obra, non comparto a actitude vital que dela se desprende:

“Aniquilar el dolor aniquilando el deseo”, dijo Buda. Un buen consejo que llega un poco tarde porque soy ya un experto en ambas cosas y prefiero sufrir, callar y hundirme los dedos en la herida antes de olvidar el más mínimo instante de mi deseo por ti. Ya ves, nunca seré budista. Demasiado tiempo entre dos vidas y no quiero perderte entre transmigraciones y, entre ellas, mi dolor y mi fracaso.  (Lois Pereiro. “Conversas Ultramarinas”).

Comments:

(1)TransmigraciónThere are Comments for the