Carta ó Museo de Man

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Amig@s | Posted on 16-12-2010

Benquerid@s amig@s: Ende mal, por motivos laborais, éme de todo imposible estar o sábado con vós botándolle unha man a Man. Secasí, non creo que a miña presenza aportase máis do que xa dixen ata o de agora. Como ben sabedes, sempre defendín a idea de que se crease unha comisión de artistas/expertos (entre os que eu non me conto) pra xestionar a RECONSTRUCIÓN COMPLETA DO MUSEO DE MANFRED GNÄDINGER, quer facéndoo elas e iles mesmos, quer coa axuda de outr@s artistas, e, abofé, partindo do inmenso material fílmico e fotográfico co que contamos. A derrama provocada polo último temporal, lonxe de desanimarme, non fixo senón reforzar esta idea miña de sempre.

    Polo demais, podedes contar comigo, novamente, pró que precisedes.

    Apertas pra tod@s de

    Xoán Abeleira

Entrevista co escritor Antón Castro n’A Opinión d’A Cruña

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Amig@s, Artigos alleos | Posted on 12-10-2010

 

http://www.laopinioncoruna.es/contraportada/2010/10/12/contraportada-anton-castro-futbol-cuento-aproxima-arte-contar-vida/428185.html

José Antonio Labordeta

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Amig@s, Artigos alleos, In memoriam, Vídeos | Posted on 20-09-2010

Tiven a honra de coñecer a e de falar con José Antonio Labordeta en varias ocasións. Lembro especialmente unha noite en Teruel, após unha homenaxe ó seu irmao Miguel, un poeta extraordinario ó que cómpre ler e reler, coma ó propio José Antonio.

Coñecín a toda a súa familia. Mormente a Ana Labordeta -unha das mellores actrices da súa xeración-, que foi compañeira e amiga miña no Laboratorio William Layton, coa que fundei unha ompañía teatral (efémera) e a quen mesmo dirixín na que foi a súa primeira aparición pública nun teatro (o Teatro do Mercado, en Zaragoza), interpretando á protagonista dunha peza curta de Tennesee Williams: Fálame coma a chivia e déixame sentir… De feito vina hai pouco, cando pasou por eiquí cunha obra na que actuaba con Federico Lupi. Lembramos vellos tempos, pregunteille polo seu pai, e pedinlle que lle dese a Lupi da miña parte un libro sobre a historia do anarquismo galego…

A morte de Labordeta aféctame sincera e profundamente. Todo o que se poda dicir de bo dil seméllame pouco. Mais a súa existencia foi realmente útil. Cumpríu a súa misión nesta existencia súa dun xeito nobre, xusto e cabal. Así que é imposible que non tivese unha boa morte.

http://www.laopinioncoruna.es/opinion/2010/09/20/opinion-amado-labordeta/421400.html

http://www.publico.es/espana/337487/reflexiones/labordeta/publico

http://www.publico.es/culturas/337527/adios/voz/coherencia

P.S. Amais distes e doutros artigos publicados hoxe, podedes achar unha chea de entrevistas e artigos verbo de Labordeta no espléndido blog de Antón Castro. O segundo link remite ós artigos que J.A.L. escribíu no xornal El Público.

Santiago e Catherine

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Amig@s, Vídeos | Posted on 03-08-2010

Cena con Catherine Françoise, Tati Mancebo, Alfredo Ferreiro, Xabier Alcalá, Santiago Auserón… trala presentación da novela de Catherine, El árbol ausente. Re/coñecemento de Santiago –extraordinariamente agarimoso- após vinte anos, cando os dous ensaiabamos no mesmo local de Carabanchel. Il era unha rock star en ascenso; eu un rapaz que aspiraba a selo e que tiña a Radio Futura coma un dos seus guieiros. Lembro as súas gabanzas verbo do meu disco d’A República, en especial das letras; gabanzas que significaron moito pra min daquela. Il dime que aínda conserva unha das miñas maquetas (!), que ten Animais Animais na mesiña de noite, con libros de Donne, de Hardy… Eu exprésolle a miña admiración pola Estatua do Jardín Botánico, que sigo a ter por unha das mellores cancións da música pop-rock española. Falamos de poesía e de ritmos africanos. Falamos de proxectos. Falamos dos marabillosos fíos kármicos que unen as vidas…

Santiago e Catherine, incrible(s): trinta e seis anos xuntos e aínda se aman.