Crítica de Emilia Lanzas, en “Zas”, sobre “Pleamargen”

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Sen clasificar | Posted on 04-06-2016

Transformar la vida: ‘Pleamargen’ reúne obras de la última etapa de André Breton

“Pleamargen”, de André Breton

Posted by Xoán Abeleira | Posted in André Breton, Sen clasificar, Traducións | Posted on 07-01-2016

Incluye: Pleamargen, Fata Morgana, Oda a Charles Fourier, Los Estados Generales, Por la senda de San Romano y Arcano 17.

Traducción, introducción y notas de Xoán Abeleira.

FB_IMG_1451336483567

Metta

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Sen clasificar | Posted on 11-10-2012

Quen ama a súa lingua ama todas as linguas. Quen ama a súa cultura ama todas as culturas. Quen ama o seu pobo ama todos os pobos. Quen ama a súa terra ama toda a Terra.

A *******, que ….. ai!

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Poemas alleos, Sen clasificar, Vídeos | Posted on 31-07-2010

Eloxio de Novoneyra

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Artigos de La Opinión de A Coruña, Ilustracións de meu, Traducións | Posted on 10-05-2010

O 4 de xaneiro de 1960, o filósofo e escritor francés Albert Camus (“un anarquista convencido”, consonte a Wikipedia) morría de súpeto nun accidente de tráfico en Le Petit-Villeblevin, moi perto da súa casa de Lourmarin, vila da Provenza á que se trasladara por consello do seu amigo René Char. Se cadra ise mesmo mes, onda o seu lar de Parada, Folgoso do Courel, Uxío Novoneyra lle dedicaba unha das súas mellores elexías (reeditadas agora, xunto cun cedé e en versión bilingüe, por Alvarellos Editora: Tempo de Elexía, San Iago de Compostela, 2010). Un poema digno dos grandes videntes do século XX; digno de Hughes ou do propio Char –dous irmaos ós que Novoneyra está vencellado por vínculos máis que sanguíneos…

Elexía a Albert Camus

Estou velándote, exposto á noite…
Anseio é nova?

                               Dun laio autro da curuxa
a pregunta faise contestada e tórnase pregunta.

Velarei deica que volva a folla.

(Versión miña en castelán)

Estoy velándote, expuesto a la noche…
¿Anhelo es noticia?

                                        De un lamento a otro de la lechuza
la pregunta nace contestada y deviene pregunta.

Velaré hasta que vuelva la hoja.

NOTA: A miña versión ó castelán (incluída eiquí pra axudar a difundir en España a obra dun noso mestre innegable) difire nun verso da que fixo Novoneyra, o cal non implica que sexa mellor nin peor, simplemente distinta. Verso que tamén podería traducirse así: “la pregunta deviene respuesta y de nuevo pregunta.” Sempre coa idea que Novoneyra semella expresar: que a pregunta, xa en facéndoa, queda contestada.

Sylvia e Ted falan da(s) súa(s) vida(s) xuntos

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Sen clasificar | Posted on 15-04-2010

http://www.guardian.co.uk/books/2010/apr/15/british-library-hughes-plath-romance

Manoel Antonio e o Anarquismo n’O Levantador de Minas

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Artigos alleos, Ilustracións de meu | Posted on 05-02-2010

 

http://olevantadordeminas.blogaliza.org/2006/03/26/manuel-antonio-e-o-anarquismo/

Desfile de Pantasmas ou The Soldiers

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Ilustracións de meu | Posted on 28-01-2010

copyrights: x. a.

Canción da Bubela

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Sen clasificar | Posted on 24-01-2010

Por pura casualidade -ou guiado polo azar obxectivo- dei hoxe cun documento esquecido no cabo do meu ordenador: RESIDUA. Refugos, textos rexeitados ou que non atoparon o seu sitio en libros anteriores coma Identidades ou Animais Animais. Entre iles estaba esta “Canción de la Abubilla”. Ben sei que non é máis ca unha vella “cancionciña”, entre rimbaudiana e lorquiana, talvez esotérica de máis, e por iso xamais a incluirei nun libro. Mais pra min é importante, pois durante anos recorrín mentalmente a ela en momentos de desesperanza, como se for a miña “canción de poder”, a miña “canción xamánica”….

 

Abubilla

 

CANCIÓN DE LA ABUBILLA

 

¡Despierta, corazón, despierta!

La Reina ha concebido en sueños

 

(¡Alerta, corazón, alerta!)

un sol de sal perecedero.

 

Acepta, corazón, acepta

la sed que entrañan tus anhelos.

 

Paciencia, corazón, paciencia

y el Rey te entregará su cetro.

 

 

abubilla-andillaweb

 

 

 

UN DEBUXO DE CASTELAO OU SOBRE CASTELAO (aquil mozo anarquista)

Posted by Xoán Abeleira | Posted in Sen clasificar | Posted on 25-12-2009